بنیاد ترانه

درود جناب عباسی

ترانه تون شروع خوبی داره ... ( البته اگر قلب آتیش رو مثل آتیش بنویسین به نظرم بهتره )

بیت دوم هم بیت خوبیه ...

تصویر : نگاه ِ خورشيدو به خاطرم تَر كن ... رو نفهمیدم !

و اینجا هم :‌كه ساق ِ پاي تو سرود ِ آتيشه ... به نظرم منظورو خوب نرسوندین ! ... و حتما می تونستید تصویر قوی تری ارائه بدین

کلا ترانه تون با کمی ویرایش ترانه ریتمیک و زیباتری می شه ...

شاد باشید و موفق

سلام
این خیلی قشنگه! آفرین. می دونی ساختارش خیلی جالبه برام!
موکدا توصیه دارم اینجا"كه بي صداي پا" رو بنویسی"پات" نظرت چیه؟
این "حضور بارونو باور کردن" چیه این وسط ترانه؟! گنگه...

امیدوارم ماه بعد هم همراه ما باشی

یا حق

درود جناب عباسي
تبريك مي گم ترانه ي قوي و محكمي بود
اين بيت خيلي برام ملموسه و وقتي خوندمش نمي دونم چرا مو به بدنم سيخ شد:
دل ِ خيابونو به خاطرم بشكن - قدم بزن با من
شبيه اين كفش و شبيه اين پيرهن - قدم بزن با من
انشا ا... هر روز پيشرفت كني
بدرود

ترانه شروع بدی نداره
توی"دل ِ خيابونو به خاطرم بشكن - قدم بزن با من
شبيه اين كفش و شبيه اين پيرهن - قدم بزن با من" دوباره به همون سطح شروع میرسه با بیت "قدم بزن وقتي زمونه دلگيره/كه بي صداي پا ، ترانه مي ميره" و یه دفعه افت شدید می کنه
تموم تصویرهات گنگ میشه
به خاطر وزن یه اشتباه فاحش می کنی که کل ترانتو زیر سوال می بره"را رفتن ِ!!!!!!!!!!!!!!!! من هم شبيه ِ‌تو ميشه"
هرچند مفهموم "حضور ِ بارونو دوباره باور كن/نگاه ِ خورشيدو به خاطرم تَر كن" گنگه اما تااینجا خودتی بعدش خودتو گم میکنی

سلام آقای عزیز عباسی

ترانه ی خوبی سرودید و شاعرانگی خوبی داره

اگر "قدم بزن وقتي زمونه دلگيره
كه بي صداي پا ، ترانه مي ميره
حضور ِ بارونو دوباره باور كن
نگاه ِ خورشيدو به خاطرم تَر كت" رو ترجیع ترانه بدونیم انتظار می ره که بعد از ترجیع ادامه ی ترانه بر وزن و قالب پیش از ترجیع ادامه پیدا کنه که اینطور نیست به خصوص که ترکیب و قالب دو بیت قبل از ترجیع خیلی جذاب و کم نظیر هست و ای کاش بعد از ترجیع هم بیشتر روش مانور می دادین

در بیت "تموم ِ دريا رو به آسمون بفرست - كه ساق ِ پاي تو سرود ِ آتيشه" هر چقدر مصرع اول زیبا بود و دارای تصویرسازی قوی مصرع دوم گنگ بود و گیج کننده !

در بیت "بيا و يك لحظه ، قدم بزن در من - را رفتن ِ من هم شبيه ِ‌تو ميشه" بر خلاف نظر جناب حجازی "را رفتن" رو فاقد مشکل می دونم چون در گویش محاوره هم معمولا "راه رفتن" رو به شکل "را رفتن" بیان می کنیم ولی به نظرم مصرع دوم ادامه یدرخوری برای مصرع اول نیست در حالی که مصرع اول می تونست پایه ای برای یک "حسن تعلیل" زیبا در مصرع دوم باشه و دلیل این ضعف رو هم جبر قافیه می دونم

"چه دوست و چه دشمن" اینجا هم فاقد رابطه و معنی درستیه و ظاهرا بیشتر به خاطر قافیه سازی به این شکل اومده و به نظر برای تموم کردن کار عجله داشتین و سر سری ردش کردین !

منتظر خوندن کارهای بعدیتون هستم

یا حق

با سلام به همه ی دوستانی که من و ترانه هامو حس میکنند.
ممنون که راهکار میدین و کمکم میکنین !

بازم ممنون
به وبم هم سر بزنین !